!!!!!!
در هوایی که نه افزایش یک ساقه طنینی دارد ....
و نه آواز پری می رسد از روزن منظومه برف؛.......
تشنه زمزمه ام ......
*حرف دلم بود.....اما از حنجر ديگري......که بود،نميدانم!!
رهایم کن از سایه های خودم ، پروردگارا ،.......
از ویرانی و سردرگمی روزگارم ..........
چرا که شب است و زائر تو نابینا ........
دستم را بگیر ...
رهایم کن از نومیدی ...
با شعلهء خود چراغ بی فروغ اندوهم را لمس کن ....
نیروی خسته ام را بیدار کن ...
مگذار که با شمارش شکست های خود عقب بمانم ...
بگذار جاده در هر قدم ، ترانهء خانه را برایم بخواند ...
چرا که امشب تاریک است و زائر تو نابینا ...
دستم را بگیر ...
رابیند رانات تاگور
حرف دل 
پر از بغضم پر از حرف سکوتم
تورو گم کردم اما روبروتم
منو برگردون اون جایی که بودم
آخه تا کی گرفتار هبوطم؟
توو دنیایی که جای آرزوهاست
کسی جز تو منو عاشق نمیخواد
بیا تا سر بذارم روی شونت
دلم مثل خودت تنهای تنهاست
هنوزم زخمی سیب فریبم
اسیر این شبای نانجیبم
تو خوبی کن بیا به خلوت من
تو که میدونی،من اینجا غریبم
هنوزم عکس چشمات روبرومه
نگاه تو تمام آرزومه
بذار باور کنم دستاتو دارم
نگیری دستامو کارم تمومه
تورو گم کردم اما روبروتم
منو برگردون اون جایی که بودم
آخه تا کی گرفتار هبوطم؟
توو دنیایی که جای آرزوهاست
کسی جز تو منو عاشق نمیخواد
بیا تا سر بذارم روی شونت
دلم مثل خودت تنهای تنهاست
هنوزم زخمی سیب فریبم
اسیر این شبای نانجیبم
تو خوبی کن بیا به خلوت من
تو که میدونی،من اینجا غریبم
هنوزم عکس چشمات روبرومه
نگاه تو تمام آرزومه
بذار باور کنم دستاتو دارم
نگیری دستامو کارم تمومه