باید رفت انگار
اشک آسمان رونق دلم بود
و بیتابی ستاره.......
شوق آفرین لحظه های آرزومندیم
دلم که بیتاب میشد
باران چشمهایم در میان سیل اشکهای آسمان گم میشد
خیس خواستن بودم
و سرشار از تمنای انتظاری که انگار هرگز خیال پایانش نبود....
نه منتظر را بر انتظار قراری هست...
و نه انتظار را بر چشم انتظاریم...
اما....
اما انگار این انتظار بوی رفتن میدهد...
انگار دوباره باید رفت
بهار که رفت...
پنجره بی معنا میشود
باید رفت انگار...
رفت و سر بر خاک غربت گذاشت...
تا عمق خموشی عالم...
تا هراسگاه سایه های مرگ
تا وادی سکوت ابدی
حرف دل 
پر از بغضم پر از حرف سکوتم
تورو گم کردم اما روبروتم
منو برگردون اون جایی که بودم
آخه تا کی گرفتار هبوطم؟
توو دنیایی که جای آرزوهاست
کسی جز تو منو عاشق نمیخواد
بیا تا سر بذارم روی شونت
دلم مثل خودت تنهای تنهاست
هنوزم زخمی سیب فریبم
اسیر این شبای نانجیبم
تو خوبی کن بیا به خلوت من
تو که میدونی،من اینجا غریبم
هنوزم عکس چشمات روبرومه
نگاه تو تمام آرزومه
بذار باور کنم دستاتو دارم
نگیری دستامو کارم تمومه
تورو گم کردم اما روبروتم
منو برگردون اون جایی که بودم
آخه تا کی گرفتار هبوطم؟
توو دنیایی که جای آرزوهاست
کسی جز تو منو عاشق نمیخواد
بیا تا سر بذارم روی شونت
دلم مثل خودت تنهای تنهاست
هنوزم زخمی سیب فریبم
اسیر این شبای نانجیبم
تو خوبی کن بیا به خلوت من
تو که میدونی،من اینجا غریبم
هنوزم عکس چشمات روبرومه
نگاه تو تمام آرزومه
بذار باور کنم دستاتو دارم
نگیری دستامو کارم تمومه